คุณพี่นี่เป็นเอามากเหมือนกันเนอะ

เดี๋ยวเหอะมึง
ทำเป็นจำไม่ได้

เดี๋ยวแม่ตัดออกจากกองมร(ขน)ดกซะเลยนี่

ทำไมเหมือนอ่านเรื่องตัวเองอยู่วะเนี่ย...




ปอลอ.
อิป้าข้างล่างนี่ใครนะ
คุ้นๆ

คนเดียวที่ทำให้ตัวพี่ยิ้มได้
คนเดียวที่ทำให้ตัวพี่หัวเราะได้อย่างเต็มใจ
คนเดียวที่ทำให้ตัวพี่มีความสุข

นั่นก็คือตัวพี่เอง

จริงอยู่ว่า
มันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป
เกินกว่าที่ใครจะมองเห็น เกินกว่าที่ใครจะรู้

แต่พี่ก็รับรู้ และมองเห็นมันไม่ใช่หรือ
เลิกโทษตัวเองและจมอยู่กับท้องฟ้าอันหม่นหมองได้แล้ว
เงยหน้าสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปให้เต็มปอด

เสียงหัวเราะมีได้เสมอ ขึ้นอยู่กับตัวพี่เอง
(ช่วงนี้ไม่มีใครเศร้าเท่าหนูแล้ว)
เป็นห่วงเช่นทุกวัน