| BaiTong's profileB@iTong^^ ใบตอง...PhotosBlogLists | Help |
|
August 12 some dayหลังจากที่ไม่ได้อัพบล๊อกใน space มานานแสนนาน
เนื่องจากกลัวว่าเรื่องที่อัพไปมันจะเป็นเรื่องที่น่าสมเพช
วันนี้กลับมาอัพอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกว่า
"ถึงมันจะเป็นเรื่องน่าสมเพชสำหรับคนอื่น แต่มันเป็นเรื่องของเรา"
วันนี้เรื่องของผมมันวนกลับมาที่เดิมอีกครั้ง
soundtracks of my life เพลงเดิมๆ ที่เคยฟังเมื่อปีที่แล้ว
2 ปีที่แล้ว...
3 ปีที่แล้ว...
4 ปีที่แล้ว...
เวลาที่เรารักใคร เราจะทุ่มเทให้เค้าจนหมดใจ
แต่ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ ผลลัพธ์ที่ได้กลับมาคือ
"อยากให้เป็นพี่ชายมากกว่า เพราะไม่อยากให้เราเปลี่ยนไป"
"รู้สึกดีที่มีพี่เป็นพี่ชายมากกว่า เพราะเราจะได้ไม่ต้องเลิกกัน"
"คิดว่าเป็นพี่ไปแล้วอ่ะ ก็เลยรู้สึกดีๆด้วย"
พี่ชาย พี่ชาย พีชาย พี้ชายยย พี่ชายพ่องดิ!!!
ทำไมวะ...
กูเกิดมาเพื่อเป็นพี่ชายของคนทั้งโลกรึไง
กูไม่ได้ดีขนาดนั้น
ทำไมต้องกลัวเราจะเปลี่ยน
ทำไมต้องกลัวจะเลิกกัน
ตอนนี้ดียังไง เป็นแฟนก็ดีอย่างงี๊แหล่ะ
ตอนนี้ทำอะไรให้ เป็นแฟนก็ทำอย่างงี๊แหล่ะ
ทำไมต้องคิดว่าเราจะต้องเปลี่ยนไปเหมือนคนอื่น
กูไม่เหมือนคนอื่นโว้ย...
คนอื่นแม่งหล่อเลือกได้
กูแม่งไม่หล่อ ก็เลยเอาความดี ความจิงใจ ความทุ่มเทเข้าว่า
แต่ดันข้าใจจุดประสงค์ผิด...
กลายเป็นพี่ชายใจดีซะงั๊น
ไม่อาแล้วโว้ยน้องสาวอ่ะ
น้องสาวไม่ใช่แสตมป์เซเว่นนะ
มีเยอะๆก็เอาไปแลกเก้าอี้ นาฬิกาเหี้ยห่าไรก็ไม่ได้
เมื่อไหร่จะมีคนเข้าใจซักที
ที่ทำดีขนาดนี้...ไม่ได้อยากเป็นพี่
อยากเป็นแฟน อยากได้แม่ของลูก
แก่แล้ว...ไม่มีเวลาเลือกแล้ว
ไม่มีเวลาทิ้งเธอไปหาคนใหม่แล้ว
เป็นแบบนี้ ดีแบบนี้ ก็แบบนี้ตลอดไป
ไม่ต้องกลัวเปลี่ยนไป
ไม่ต้องกลัวว่าดีแค่ช่วงโปรโมชั่น จีบติดแล้วก็หมดโปรฯ
โปรโมชั่นของเรามันตลอดชีวิต....
จนกว่าจะตายจากกันนั่นแหล่ะ
some day you'll know!!!!
เธอเองจะได้ยินอะไรในใจฉันไหม...อย่าเอาฉันไปเปรียบเทียบกับเขาหรือใคร Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://tong3-5deng.spaces.live.com/blog/cns!78299A11960B8B54!3108.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|