| BaiTong's profileB@iTong^^ ใบตอง...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 28 ดูแล...ตัวเองการที่เราจะรักใครซักคน...มันควรจะเป็นวันที่เราพร้อมสิเน๊อะ...
ถ้าในวันนี้...เรายังเครียดเรื่องงาน
ถ้าในวันนี้...เรายังมีหลายสิ่งอย่างให้ต้องจัดการ
ซึ่งไม่รู้...หลายสิ่งอย่างนั้นมันจะเกิดปัญหา
แล้วทำให้เราสติแตกขึ้นมาเมื่อไหร่
เราก็คงไม่ควรที่จะมีใครตอนนี้
แต่ตอนนี้อยากดูแลใครซักคน...
อยากมีใครซักคน "ที่เต็มใจให้เราดูแล"
พ่อ กับ แม่ มึงไง!!!
อันนี้รู้แล้ว...อันนี้ดูแลอยู่แล้ว
แล้วเราจะไปดูแลเค้าได้ยังไง...ในเมื่อตัวเองก็ยังไม่พร้อม?
คงต้องดูแลตัวเองให้ดีก่อนล่ะมั๊ง?
ไม่ล่ะ...
bimbim เพื่อนรัก(ที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน)
เคยบอกว่า...
"มึงแม่งดีว่ะ เวลาอกหักก็ไม่เห็นเครียดเลย"
เราตอบไปว่า...
"แล้วกูจะเอาเรื่องของกูไปทำให้คนอื่นเครียดด้วยทำไม เราควรจะดีขึ้นจากการที่ได้คุยเรื่องอื่นไม่ใช่หรอ?"
สำหรับเรา...การได้ดูแล หรือเป็นห่วงใครซักคน
ได้คิดถึงเค้าในทุกๆเรื่องที่เราทำ มันทำให้มีความสุขนะ...
และถ้ามันมีความสุข...ก็คงทำให้เราลืมรื่องเครียดๆไปได้
ไม่ต้องห่วงว่าเราจะเครียด จะป่วย หรือเหนื่อยแค่ไหน
ไม่ต้องห่วงว่าเราจะเป็นภาระให้ต้องกังวล
เพราะเราจะไม่เอาเรื่องแย่ๆเหล่านั้นไปทำให้เธอไม่มีความสุขแน่ๆ
...อยู่เฉยๆและรอรับสิ่งดีๆจากเรา เท่านั้นพอ...
แค่ใครซักคนที่เต็มใจจะให้เราดูแล เต็มใจจะให้เราเป็นห่วง
อยากได้กำลังใจจากเรา เวลาที่เค้าเหนื่อย...
แค่คนนี้เพียงคนเดียว...
แค่นี้ก็คงพอ...ที่จะทำให้เราพร้อมสำหรับการรัก "ใครซักคน"
และพร้อมจะดูแลเค้าไปตลอดชีวิต...
จะมีมั๊ย...คนที่เต็มใจให้เราทำแบบนั้นจริงๆ โดยที่ไม่ได้เรียกเราว่า "พี่ชาย"
ปล. อัพไป งงไป
ลป. จะอัพเรื่องนี้หลายวันแล้ว พอดีฝันส่ง MV คนไม่มีเวลา ของว่าน มาให้ดู...เลยมาอัพซะหน่อย August 18 lost...คนเดียวที่ทำให้เรายิ้มได้
คนเดียวที่ทำให้เราหัวเราะได้อย่างเต็มใจ
คนเดียวที่ทำให้เรามีความสุข
คนเดียวที่อยู่ใน group favorite
คนเดียวที่ตั้งเสียงพิเศษเวลาออนเอม
คนเดียวที่อยากได้อะไรแล้วเราไม่เคยขัดใจ
คนเดียวที่นึกถึงเวลาดูตัวอย่างหนัง
คนเดียวที่นึกถึงเวลาเก็บผัก
คนเดียวที่ต้องวิ่งมาตอบเอมทั้งๆที่กินเหล้า
คนเดียวที่ทำให้น้ำตาไหลออกมาตอนนี้...
มันคงเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป เกินกว่าที่ใครจะมองเห็น
มันคงเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป เกินกว่าที่ใครจะรู้
ตอนนี้เราเสียคนคนนั้นไปแล้วล่ะ...
ต่อไปนี้คงไม่มีใครอยู่ใน favorite
ต่อไปนี้คงไม่มีเสียงเพลงแปลกๆจาก msn
ต่อไปนี้คงไม่ต้องตามใจใคร
ต่อไปนี้คงไม่ต้องนึกถึงใครเวลาดูตัวอย่างหนัง
ต่อไปนี้คงไม่ต้องเก็บผักอีกแล้ว
ต่อไปนี้คงมีชีวิตที่มีแต่เรื่องงาน
ต่อไปนี้คงมีชีวิตที่ไม่มีรอยยิ้ม
ต่อไปนี้คงมีชีวิตที่ไม่มีเสียงหัวเราะ
ต่อไปนี้คงมีชีวิต...ที่มีแต่ตัวเอง
enjoy fucking lonely life...
August 12 ที่ซึ่งความเหงาตามเรามาไม่เจอ?ที่ซึ่งความเหงาตามเรามาไม่เจอ?
จะมีที่แบบนี้อยู่จริงมั๊ย?
ที่ที่ไม่มีความเหงา...
ความเหงามันมีขนาดเท่าไหร่กัน....?
ทำไมมันถึงสามารถแทรกตัวเข้ามาในร้านเหล้าที่คนเยอะๆได้
ทำไมมันถึงแทรกซึมเข้ามาในวงเหล้า
ที่เต็มไปด้วยบทสนทนาอันสนุกสนานได้
ทำไมมันสามารถแทรกเข้าไปในโต๊ะประชุม
ที่กำลังถกเถียงกันอย่างซีเรียสได้
ถ้ามันแทรกซึมได้ขนาดนั้น
มันคงไม่ยาก ที่จะคืบคลาน เข้ามาครอบคลุม และควบคุม บรรยากาศในห้องว่างๆของเราได้
ความเหงามีขนาดเท่าไหร่...เราไม่รู้
สำหรับเรา ไม่มีคำว่าเหงาน้อย หรือเหงามาก เหงาเล็ก หรือเหงาใหญ่
สำหรับเรา มีแต่คำว่า "เหงา" คำเดียวเท่านั้น...
ที่ที่ความเหงาตามเราไม่เจอ...คงไม่มีอยู่จริง
แต่ที่ที่ทำให้เราหายเหงาได้...อาจจะมี
สำหรับเรา...ที่ที่จะทำให้เราหายเหงาได้
คงเป็นที่ที่คนเหงา 2 คนมาเจอกัน
คงเป็นที่ที่คนเหงา 2 คนมาอยู่ด้วยกัน
คงเป็นที่ที่คนเหงา 2 คนเปิดใจให้กัน
แล้วปล่อยให้ความเหงาของเรา มันไปต่อยตีกันเอง
จนไม่มีเวลามาสนใจ "เรา 2 คน"
รอให้ถึงวันนั้นอยู่นะ..."คนเหงาอีกคน"
นานแค่ไหนก็คงต้องรอ...
some dayหลังจากที่ไม่ได้อัพบล๊อกใน space มานานแสนนาน
เนื่องจากกลัวว่าเรื่องที่อัพไปมันจะเป็นเรื่องที่น่าสมเพช
วันนี้กลับมาอัพอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกว่า
"ถึงมันจะเป็นเรื่องน่าสมเพชสำหรับคนอื่น แต่มันเป็นเรื่องของเรา"
วันนี้เรื่องของผมมันวนกลับมาที่เดิมอีกครั้ง
soundtracks of my life เพลงเดิมๆ ที่เคยฟังเมื่อปีที่แล้ว
2 ปีที่แล้ว...
3 ปีที่แล้ว...
4 ปีที่แล้ว...
เวลาที่เรารักใคร เราจะทุ่มเทให้เค้าจนหมดใจ
แต่ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ ผลลัพธ์ที่ได้กลับมาคือ
"อยากให้เป็นพี่ชายมากกว่า เพราะไม่อยากให้เราเปลี่ยนไป"
"รู้สึกดีที่มีพี่เป็นพี่ชายมากกว่า เพราะเราจะได้ไม่ต้องเลิกกัน"
"คิดว่าเป็นพี่ไปแล้วอ่ะ ก็เลยรู้สึกดีๆด้วย"
พี่ชาย พี่ชาย พีชาย พี้ชายยย พี่ชายพ่องดิ!!!
ทำไมวะ...
กูเกิดมาเพื่อเป็นพี่ชายของคนทั้งโลกรึไง
กูไม่ได้ดีขนาดนั้น
ทำไมต้องกลัวเราจะเปลี่ยน
ทำไมต้องกลัวจะเลิกกัน
ตอนนี้ดียังไง เป็นแฟนก็ดีอย่างงี๊แหล่ะ
ตอนนี้ทำอะไรให้ เป็นแฟนก็ทำอย่างงี๊แหล่ะ
ทำไมต้องคิดว่าเราจะต้องเปลี่ยนไปเหมือนคนอื่น
กูไม่เหมือนคนอื่นโว้ย...
คนอื่นแม่งหล่อเลือกได้
กูแม่งไม่หล่อ ก็เลยเอาความดี ความจิงใจ ความทุ่มเทเข้าว่า
แต่ดันข้าใจจุดประสงค์ผิด...
กลายเป็นพี่ชายใจดีซะงั๊น
ไม่อาแล้วโว้ยน้องสาวอ่ะ
น้องสาวไม่ใช่แสตมป์เซเว่นนะ
มีเยอะๆก็เอาไปแลกเก้าอี้ นาฬิกาเหี้ยห่าไรก็ไม่ได้
เมื่อไหร่จะมีคนเข้าใจซักที
ที่ทำดีขนาดนี้...ไม่ได้อยากเป็นพี่
อยากเป็นแฟน อยากได้แม่ของลูก
แก่แล้ว...ไม่มีเวลาเลือกแล้ว
ไม่มีเวลาทิ้งเธอไปหาคนใหม่แล้ว
เป็นแบบนี้ ดีแบบนี้ ก็แบบนี้ตลอดไป
ไม่ต้องกลัวเปลี่ยนไป
ไม่ต้องกลัวว่าดีแค่ช่วงโปรโมชั่น จีบติดแล้วก็หมดโปรฯ
โปรโมชั่นของเรามันตลอดชีวิต....
จนกว่าจะตายจากกันนั่นแหล่ะ
some day you'll know!!!!
เธอเองจะได้ยินอะไรในใจฉันไหม...อย่าเอาฉันไปเปรียบเทียบกับเขาหรือใคร |
|
|
