มีคนบอกว่า...

เสปซผมมันน้ำเน่า...

ให้อัพเรื่อง "ตลกๆ" ซะมั่ง!!!

 

ก็ได้...วันนี้ผมจะไม่น้ำเน่า

ผมจะอัพเรื่อง...ตลก

"วันนี้ผมจะเล่าเรื่องตลกให้ฟัง!!!"

 

แต่ตอนนี้ผมได้ทำผิดกฏข้อแรก

ของการเล่าเรื่องตลกไปแล้ว

นั่นคือ...

"อย่าพูดว่า...มีเรื่องตลกจะเล่าให้ฟัง"

 

เพราะจะทำให้คนอ่านคาดหวังว่า

เด๋วอ่านไปจะต้องได้ขำกันขี้แตกขี้แตกกันเลยทีเดียว!!!

แล้วเรื่องที่มันอาจจะตลก

ก็จะกลายเป็นเรื่องไม่ตลกไป...

 

แต่จะให้ทำยังไงได้...

ก็ผมไม่ใช่คนตลก

ผมเล่าเรื่องตลกไม่เป็น...

 

แล้วคนตลกเป็นยังไง...

 

คนตลก...คือ...

"คนที่เล่นมุขตลก...แล้วไม่ตลก...แต่มีคนฮา...เพราะว่ามันเล่นไม่ตลก"

คนแบบนี้...ผมถือว่าเป็นคนโคตรตลกเลย...

 

อีกแบบนึง...คือ...

"คนตลก...แต่พยายามทำตัวไม่ตลก...แต่มีคนฮา...เพราะที่มันพยายามไม่ตลกอ่ะ...มันตลก"

คนแบบนี้...ผมก็ถือว่าเป็นคนโคตรตลกเลยนะ...

 

จากคำจำกัดความของ...คนตลก...ทั้ง 2 ข้อ

จะเห็นได้ว่า...

มันไม่ใช่ตลกธรรมดา

ที่แค่เล่นมุขตลก...แล้วคนก็ขำ

อย่างนั้นมันตรงไปครับ

มันไม่ expert

มัน "บ้านนอก!!!"

 

ทุกสิ่งในโลกเกิดจากการคิดมาก่อนแล้ว

ไอ่คนพวกนี้มันต้องคิดมาก่อนแล้วแน่ๆ ว่า...

"เด๋วกูจะต้องเล่นมุขแป้ก...ให้พวกแม่งขำกัน...ที่กูเล่นมุขแป้ก"

หรือ...

"เด๋ววันนี้กูแกล้งทำเป็นคนไม่ตลกซักวัน...แม่งคงตลกดี...ที่กูไม่ทำตัวตลก"

 

อ่านมาถึงตอนนี้....

คงพอจะเข้าใจแล้วนะครับ...

ว่า "คน(โคตร)ตลก" คือยังไง

 

แล้วทุกคนก็จะเห็นด้วยว่าผมไม่ใช่คนตลกเลย...

ถ้ามีคนมาบอกว่าผมตลก

ผมคงจะตอบกลับไปว่า...

 

"เห่ย...กูไม่ตลกนะเว้ย"

 

 

 

 

 

 

ลป.(ลืมไป) --- สรุปแล้ว blog วันนี้ก็เป็นการเล่าเรื่อง "ตลก" จิงๆนั่นแหล่ะ!!!

 

เราชอบทะเล...

บางเวลาทะเล...สนุก

บางเวลาทะเล...เหงา

บางเวลาทะเล...เศร้า

 

บางเวลา...นอกจากน้ำทะเล

ยังมี...น้ำเมา

ยังมี...น้ำฉี่

และ...

ยังมี...น้ำตา

 

ที่เชียงใหม่ก็มี...ทะเล

ลมทะเลที่เชียงใหม่...

ไม่ทำให้เหนียวตัว

เวลานั่งมองทะเล...แล้วขยับตัว

ทรายไม่เข้าตูด

 

แต่...

 

ทะเลที่เชียงใหม่...

เหงา...จับใจ

 

ทะเลที่เชียงใหม่ไม่มีน้ำ...

แต่บางที...

ทะเลที่เชียงใหม่

ก็มี...น้ำตา

 

ทะเล...ดาว

 

โอ้ทะเลแสนงาม...ดาวสวยงามสดใส

มองเห็นดาวดวงไกล...พร่าวพราวไกล...บนนภา (นะภ๊า นะภา)

นั่งมอง page เปล่าๆ

ไม่รู้จะอัพอะไร...

เพราะในหัวตัวเองตอนนี้...

มันว่างเปล่า!!!

 

แต่คิดไปคิดมา...

ไม่รู้ว่าที่บอกว่า...ว่างเปล่า...

มันว่างจิงๆรึป่าว...

 

หรือมันเต็มไปด้วยเรื่องเยอะแยะไปหมด

จนเรียงลำดับไม่ถูก...รึป่าว - -?

 

ทำไรอยู่...

ป่าวทำ!!!

 

กินไรอยู่...

ข้าวเปล่า!!!

 

ป่าวทำ = ไม่ได้ทำอะไรอยู่

ข้าวเปล่า = ไม่ได้ทำกับข้าว...เลยต้องแดกข้าวเปล่า

 

ถ้างั๊น...ใช้คำว่า "ข้าวป่าว" แทนได้มั๊ย

เพราะ ไม่ได้ทำ เหมือนกัน...

 

กูเป็นเหี้ยไรมากป่าว?

---

ทุกสิ่งที่ทำมาตลอด

มันกลายเป็นแค่

...ความว่างเปล่า

---

ที่รู้สึกว่ากำลังว่างเปล่า...

เพราะว่าเราไม่มีใครรึป่าว?

 

ถ้ามีใครซักคนเข้ามา

คงจะทำให้ชีวิตที่ว่างเปล่า...

หายใจทิ้งไปเปล่าๆ...

เรียงลำดับเรื่องในหัวได้มากกว่านี้รึป่าว?

---

ไม่เป็นพี่ชาย

...ได้รึป่าว?

---

 

 

 

หัวใจ 1 ดวง

บรรจุด้วยความรักขนาด 100ml

 

หัวใจดวงที่ 1

(ทุ่ม)เทความรักใส่...แก้วเปล่า...

ไปทั้งหมด 90ml

เหลือความรักไว้สำหรับตัวเอง 10 ml

 

ที่ว่างในหัวใจเกิดขึ้น 90ml

หัวใจดวงนี้จึงต้องการความรักมาเติมเต็มส่วนที่หายไปเป็นจำนวนมาก

 

เมื่อไม่ได้ความรักกลับมา...

ความรัก(ตัวเอง)ที่เหลืออยู่เพียง 10ml

ในหัวใจที่พร่องความรัก

จะทำปฏิกิริยากับ "ความว่างเปล่า"

 

เกิดเป็นความเสียใจ...

และกลั่นตัวเป็นหยดน้ำ(ตา)

ไหลลงสู่หัวใจ...จนเต็ม 100ml

 

ในหัวใจตอนนี้

จึงเป็นสารประกอบของความรัก 10ml

และ ความเสียใจ 90ml

 

เราไม่รู้ว่าแก้วเปล่าใบนั้น...

มีเนื้อที่สำหรับความรักของเราเท่าไหร่

 

เราสามารถเติมมันได้...

เท่าที่เราต้องการ...

แต่ต้องระวัง

ไม่ให้หัวใจของเราเอง...

"พร่องความรัก..."

 

รักแต่พอดี...

ทุ่มเทแต่พอดี...

เพื่อหัวใจแข็งแร๊งงงงงงงงง...

 

ความงามที่แท้จิง...จะต้องถูกมองโดยแยกออกจาก "บริบท" รอบข้าง...

 

"บริบท" คือ อะไร?

บริบทคือ...องค์ประกอบทุกอย่างที่อยู่รอบๆ...

 

เพราะฉะนั้นความงามที่แท้จิง...จะต้องเกิดจากสิ่งนั้นเอง

ไม่ได้เกิดจากองค์ประกอบรอบข้าง...

 

เมื่อไม่มองถึงบริบทรอบข้าง...

การเป็น"ธรรมชาติ"

ก็คงถือเป็นความงามอันแท้จิงได้...

 

การไม่แต่งแต้ม หรือ เติ่มแต่งสิ่งใดๆ

ที่เป็นส่วนหนึ่งของบริบทรอบตัว

เช่นเครื่องสำอางค์...

ทำให้เรามองเห็นความงามที่แท้จิงของผู้หญิง

 

ในยุคสมัยหนึ่ง...

ศิลปินไม่ได้เทิดทูนในสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบของผู้หญิง

แต่กลับชื่นชมในความงามของผู้หญิงที่สัดส่วนอวบอัดสมบูรณ์

เหมือนจะเป็นนัยว่า...

ผู้หญิงแบบนั้น...คือผู้หญิงที่เหมาะจะเป็นมารดาของบุตรต่อไป

 

เมื่อนำทั้ง 3 เรื่องมารวมกัน...

"ความงามที่แท้จิงของผู้หญิง...จะต้องเกิดจากความเป็นธรรมชาติ...ไม่ชอบแต่งหน้า หรือ ใช้เครื่องสำอางค์...และ อวบ"

 

ตอนนี้ทุกคนที่เข้ามาอ่าน...คงพอจะจับประเด็นได้ละ

ว่ากูกะลังพูดถึงใคร...

 

แต่ที่ทุกคนมอง และ คิดว่าเป็นใคร...

มันก็ย่อมเกิดจากบริบทรอบข้างของตัวเองทั้งนั้น...

 

เพื่อนที่ ป.โท...อาจจะเห็นว่าเป็นคนนึง...

เพื่อนที่ ป.ตรี...อาจจะเห็นว่าเป็นคนนึง...

เพื่อนที่ ส.ก.น...อาจจะเห็นว่าเป็นคนนึง...

เพื่อนที่ msn...อาจจะเห็นว่าเป็นคนนึง...

เพื่อนที่ เซต้า...ก็อาจจะเห็นเป็นอีกคนนึง...

 

แต่ตอนนี้..."ความงามที่แท้จิง"...สำหรับกู...มีเพียงคนเดียว!!!

 

ก็..."คนที่คุณก็รู้ว่าใคร"...ยังไงล่ะ

 

หรือยังไม่รู้ว่าใคร...

งั๊นก็ลองเดาเอาเองละกันเน้อ...

 

อาจจะเป็น "เธอ" ที่กะลังอ่านอยู่ก็ได้นะ!!!

---

ความแตกต่าง...

ทำให้เราเปรียบเทียบตัวเองเป็นแค่...หมาวัด

และยกให้ใครบางคนเป็น...ดอกฟ้า

 

ความแตกต่างทางสังคม?

ความแตกต่างทางฐานะ?

ความแตกต่างทางครอบครัว?

 

ความแตกต่างเพียงแค่นี้...

เพียงพอแล้วหรือ?...

ที่จะยกให้ใครซักคนเป็น...ดอกฟ้า

และยอมให้ตัวเองเป็นแค่...หมาวัด

 

สำหรับเรา...

ความแตกต่างที่เป็นเหตุผลเพียงพอ...

ต่อการตัดสินความเป็น ดอกฟ้า และ หมาวัด

คงอยู่ที่การดำเนินชีวิต และ การกระทำของตัวเรามากกว่า

 

ผู้ชายคนนึงกินเหล้า ดูดบุหรี่ เที่ยวกลางคืน เป็นลูกชายอภิมหาเศรษฐี

ไปแอบชอบผู้หญิงคนนึง

ที่ไม่กินเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน ขยัน เรียนเก่ง มีอารมณ์ขัน

ถ้ามองกันจากความแตกต่างทางฐานะ

ผู้ชายคนนั้นคงเป็นดอกฟ้าซะเอง

 

แต่ถ้ามองจากบริบทอื่น...

ผู้หญิงคนนั้น...คงสามารถถูกเปรียบให้เป็น...ดอกฟ้า...สำหรับทุกคน

  

หากวันนึง...เราได้มีโอกาสเจอดอกฟ้าเข้าจิงๆ

หมาวัดอ้วนๆตัวนี้ก็คงจะพยายามหาวิธีปีนขึ้นไปบนฟ้า...

 

ละก็ขอฉี่ใส่ดอกฟ้าซักทีนึงล่ะ...

 

 

"ฟ้า..ถ้าไม่ส่งมา ให้เธอมีใจ...บอกกันซักคำเป็นไร ว่าเหตุใดต้องมาทำร้ายกัน..." - ฟ้า...tattoo colour

 

"ดั่งฟ้า...จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน...ให้ฉันต้องพบเจอแต่ความเจ็บช้ำใจ" - เธอคือใคร...Etc

 

ทำไมต้องโทษฟ้า?

 

"ไม่เกี่ยวกับท้องฟ้าเลย...จะรักหรือไป...ฟ้าไม่เข้าใจ...สิ่งใดๆที่อ้างกัน

  เรื่องของใจ...ถ้าหากมีปัญหา...สุดท้ายก็ต้องไป" - ไม่เกี่ยวกับฟ้า...เจ มณฑล จิรา

 

ทำไมไม่โทษพรหมลิขิต?

 

เวลารักสมหวัง...

เราเลือกที่จะขอบคุณ "พรหมลิขิต"

 

แต่เวลาผิดหวัง...

เราเลือกที่จะโยนความผิดให้ "ฟ้า"

 

น่าน้อยใจแทนจิงๆ...