นึกอะไรบ้าๆบอๆได้อย่างนึง

เลยอยากเอามาอัพให้อ่านกัน

 

สืบเนื่องมาจากการไปเที่ยวเกาะล้าน

แล้วได้เห็นเพื่อนจุดเตาถ่านเพื่อย่างบาบีคิว

และกลับมาบ้านจุดเตาแก๊สทอดไข่เจียว

 

คิดไปคิดมา...ลองเอาเรื่องความรักมารวมกับเรื่องจุดไฟดูดีกว่า

ถ้าจะบอกว่าความรักเหมือนกับไฟ

ตรงที่ให้แสงสว่างกะเราเหมือนกัน

ก็คงจะโดนทั่นที่กำลังอ่านด่าว่าเชย...

หรือจะบอกว่ามันทำให้เราร้อนได้เหมือนกัน

อันนี้ก้คงเชยอยู่ดี

 

แต่ที่เรากำลังจะบอกพวกทั่นก็คือ

ความรักที่เริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง

ก็มักจะจบลงโดยที่ทิ้งร่องรอยไว้เพียงน้อยนิด

 

เปรียบเสมือนกับการย่างเนื้อบนเตาแก๊ส

เราสามารถจุดมันได้อย่างรวดเร็ว

ไม่ต้องมีวิธีการอะไรนักหนา

หรือเรียกอีกอย่างว่า ไวไฟ นั่นเอง

การใช้เตาแก๊ส เราไม่จำเป็นต้องคอยควบคุมอะไรมาก

ถ้าอยากให้"สุขมาก"เราก็แค่เพียงหมุนแก๊สให้แรงมากขึ้น

เมื่อใช้แก๊สมากขึ้น...ร้อนมากขึ้น...สุขมากขึ้น...แก๊สก็จะหมดเร็วขึ้น

และเมื่อสุขเร็ว...เราก็ไม่จำเป้นที่ต้องใช้ไฟจากเตาแก๊สอีกต่อไป

เมื่อเราใช้ประโยชน์จากมันเสร็จแล้ว

เตาแก๊สก็จะถูกปิด...และถูกลืมไป

 

ตรงข้ามกับการจุดเตาถ่าน

ซึ่งก็เหมือนความรักที่เกิดจากการใช้เวลา

ตั้งแต่การจุดไฟ...ค่อยๆใส่ถ่าน...ทีละก้อน...ทีละก้อน

ต้องคอยพัด...ต้องคอยใส่ใจอยู่ตลอดเวลา

หลังจากไฟติดแล้ว...เราก็ยังคงไม่สามารถละสายตาจากมันได้

ต้องคอยเติมถ่าน ----> ความรัก

และคอยเขี่ยขี้เถ้า ----> อุปสรรคของความรัก

ทิ้งตลอดเวลา...

ถ้าเราต้องการให้"สุขมาก"

เรายิ่งต้องการถ่านมากขึ้น...และเราต้องออกแรงพัดมากขึ้น

ความร้อนหรือความรักที่เกิดขึ้นเกิดจากความพยายามความใส่ใจของเราเอง

และถึงแม้ว่าเราจะไม่ต้องการมันอีกไปแล้ว

ความร้อนที่เกิดจากถ่านรักที่เราใส่ลงไป

ก็คงยังคลุกรุ่นอยู่...และพร้อมที่จะถูกเติมความใส่ใจลงไป

และเกิดเป็นความร้อนขึ้นมาใหม่!!!

 

ทุกคนคงไม่ปฏิเสธว่า

ชอบกินเนื้อย่างที่ย่างบนไฟอ่อนๆจากเตาถ่าน

สุขพอดีทั้งข้างนอกและข้างใน

มากกว่า...

เนื้อย่างที่ย่างบนเตาแก๊สที่แรง

จนข้างนอกสุขจนเกินพอดี..

แต่ข้างในไม่สุข

 

และก็อีกอย่าง...

เนื้อย่างเตาถ่าน...มันหอมนะคร้าบบบ

 

ปล.ถ้าใครcommentว่าชอบแดกเนื้อย่างแบบอื่น นอกเหนือจากที่กูยกตัวอย่างไว้ขอให้เป็นไข้หวัดเนื้อตายห่า