| BaiTong's profileB@iTong^^ ใบตอง...PhotosBlogLists | Help |
|
November 29 น้ำตาหยดแรก...น้ำตาบ่อแรกที่ไหลออกมาจากตาเรา
เวลาที่มีเรื่องอะไรซักอย่าง
โดนบอกเลิก...
โดนบอกให้ตัดใจ...
มักจะเต็มไปด้วยความรู้สึก
ที่เก็บไว้นาน จนตกเป็นตะกอน
ทับถมอยู่ในใจ...
พอถึงเวลาที่เขื่อนพัง
ก็เหมือนว่าตะกอนเหล่านั้น
มันจะถูกน้ำตาชะล้างออกมาหมด
จนเต็มไปด้วยความรู้สึกต่างๆมากมาย
ต่างจากน้ำตาที่ไหลในครั้งต่อๆมา
มักจะเป็นน้ำตาที่มีส่วนประกอบของความคิดถึง...
และเศษตะกอนของความรู้สึกเล็กน้อย
ที่น้ำตาบ่อแรก ไม่ได้ชะล้างออกมาหมด
ผมว่า...น้ำตาวันแรก...มันเค็ม...กว่าวันหลังๆนะ November 28 ที่ว่าง...space...แปลว่า ที่ว่าง...
ด้วยความใจดีของ bill gate
เค้าเลยสร้างที่ว่างส่วนตัวขึ้นมาให้กับพวกเรา...
สังคมทุกวันนี้
ในสังคมที่มีแต่การแข่งขันกัน
ดูเหมือนที่ว่างเราจะน้อยลงไป
microsoft เค้าอุตส่าให้ที่ว่างเรามาแล้ว
เราก็ยังพยายามหาอะไรมาใส่ในที่ว่างนั้น
ให้มันแน่น...
ผมอัพ space แล้วครับ...
November 25 ~therapyหลังจากเดินทางเสาะหาวิธีรักษาโรค broterophobia
ข้ามน้ำ ข้ามทะเล ไปถึงเกาะพะงัน
ผมก็เจอวิธีรักษาโรคนี้แล้วครับ...
water therapy วารีบำบัด...
ป่าวครับ...ผมไม่ได้ใช้วิธีนี้
aroma therapy
ก็ยังไม่ใช่อีกนั่นแหล่ะ
mui therapy ครับ...
ต้องใช้วิธีนี้...
แต่...ผมไม่รู้จะรักษาได้ไง
เพราะคนที่รักษาด้วยวิธีนี้เป็น
เค้าไม่อยู่รักษาให้ผมแล้ว...
ชาตินี้ผมคงไม่หายล่ะครับ...
November 21 ~phobiaคงเคยได้ยินคำที่ลงได้ด้วย ~phobia กันมาบ้างแล้ว
phobia เป็นภาษา greek
เพื่อแสดงถึงอาการ "กลัว" อะไรบางอย่าง
ยกตัวอย่างเช่น...
Acrophobia
อันนี้คงคุ้นกันดี นั่นคือ อาการ กลัวความสูง
ลองมาดูตัวอย่างแปลกๆกันบ้าง
Ambulophobia คือ อาการ กลัวการเดิน
- - ฉิบหายแล้ว...ชาตินี้ไม่ต้องเหี้ยไรกันพอดี
Oneirogmophobia
อันนี้ตลกดี...อาการ กลัวฝันเปียก
555+
คือเหี้ยไรวะแม่ง ไม่เห็นจะเข้าใจ - -?
Dipsophobia- Fear of drinking
555+ ดีนะ เป็นโรคนี้ จะได้ไม่ต้องแดกเหล้า
ใช้ฉีดเข้าเส้นแม่งเลย
อาการกลัวอะไรก็แล้วแต่
คงเกิดมาจากจิตใต้สำนึกของคนเรา
เหตุการณ์สะเทือนใจต่างๆ
ก็คงเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้คนเรา
เกิดอาการ "กลัว"
แต่ทุกอาการก็ย่อมจะมีวิธีในการรักษา
ไม่ว่าจะวิธีทางการแพทย์หรือการรักษาทางจิต
โดยที่ผู้ที่รับการรักษา ก็ต้องมีความ "อยากหาย"
เพื่อให้ได้ผลการรักษาที่ดียิ่งขึ้น...
สำหรับโรคที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้
เท่าที่ทำการค้นหาวิธีการรักษาจากที่ต่างๆ
ก็ยังไม่พบวิธีที่จะรักษา หรือ เยียวยาได้
Brotherophobia อาการ กลัวความเป็นพี่ชาย ครับ...
เอ๊ะ...หรือว่าผม..."ไม่อยากหาย"
November 15 ความรักหมุนไป...ถ้าความรักหมุนเป็นวงกลม
ในขณะที่เราวิ่งตามความรัก...
ก็ดูราวกับว่าความรักจะหมุนหนีจากเราไป
จนไม่มีวันที่เราจะได้พบกับความรักนั้น
ในเมื่อเราไม่สามารถไล่ตามความรักได้
เราก็จะไม่พยายามวิ่งหนีมัน~วิ่งสวนทางกับความรัก
เพื่อที่จะได้ห่างจากรักเก่าและเจอรักใหม่เร็วขึ้น
เพราะเราไม่สามารถมั่นใจได้ว่า นั่นเป็นความรักที่เราต้องการ
ตอนนี้...
เราขอหยุดอยู่เฉยๆ มองดูความรักหมุนไปตามทางของมัน
เพื่อใช้เวลาอยู่กับตัวเอง แล้วรอความรักหมุนมาพบกันใหม่
November 13 พรุ่งนี้...คนปกติธรรมดา...
ที่ไม่ได้ป่วยเป็นโรคร้ายแรงอะไร
คงมีไม่กี่คนที่คิดว่า
เราจะตายเมื่อไหร่...
แล้วถ้าคิด ก็คงคิดตามอายุขัยเฉลี่ยของคนไทยคือ 60 กว่าปี
แต่ลองมาคิดเล่นๆ...
ในกรณี worst case
คือ เราจะตายพรุ่งนี้...
ขอเวลาถึงพรุ่งนี้ละกัน
ตอนนี้ยังอัพเสปซไม่เส็ด
ยังตายไม่ได้...
เราจะทำอะไรมั่ง...
คำตอบที่ได้ยินส่วนใหญ่...
คงเป็น...อยู่กับครอบครัว
หรือ อยู่กับคนที่เรารัก
และก็จะทำทุกอย่าง
เพื่อทำให้ช่วงเวลาสุดท้าย
เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข
และน่าจดจำที่สุด...
เราลองมาย้อนถามตัวเองกันดูซักครั้ง...
ถ้าเราจะยังไม่ตายพรุ่งนี้
เราจะทำอย่างนั้นมั๊ย????
หลายๆคนคงมีคำตอบกันอยู่แล้ว
ซึ่งก็คงคล้ายๆกัน...
นั่นๆ รู้สึกสะเทือนขึ้นมาแล้วใช่มะ...
แล้วทำไมเราไม่ลองมาเปลี่ยนดูล่ะ
ให้คิดว่า...วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เรามีชีวิตอยู่
แล้วทำทุกอย่างเหมือนที่เราคิดจะทำข้างบน
ให้เวลากับคนที่เรารัก...
ทำให้คนที่เรารักมีความสุข...
อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง...
เพราะจะไม่มีวันพรุ่งนี้ให้ทำอีกแล้ว
เรามาทำให้วันนี้เป็นวันที่มีความสุขกัน
วันที่ทุกๆคนแสดงความรักต่อกัน
วันที่มีแต่ความทรงจำดีๆ
ทำอย่างงี๊ทุกวัน...
จนกว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายจิงๆ...
รักพ่อ กับ แม่ แล้วก็ทุกคนในครอบครัวนะ
ขอโทดนะคับที่ไม่ค่อยได้แสดงความรักออกไป
ขอโทดที่ช่วงหลังเอาแต่อยู่หอไม่ค่อยได้กลับบ้าน
ขอโทดที่เอาแต่หมกตัวอยู่บนห้องไม่ลงมาอยู่ข้างล่าง
รักเพื่อนๆทุกคนนะ
ถึงจะชอบกวนตีน...
แต่ถ้าไม่มีพวกมึงวันนี้
กูก็คงไม่ได้เป็นกูอยู่จนถึงวันนี้
รักมุ่ยนะ..
ทุกอยากที่เราอยากทำให้เธอ
มันมาจากใจจิงๆ
มีแต่ความหวังดีให้เสมอนะครับ
^^
ครับ...พรุ่งนี้...ผมจะตาย
November 10 กลัว...กลัว...คิดมาก...
กลัว...คิดไปเอง...
กลัว...คิดไม่ถึง...
กลัว...คิดถึงจนเกินไป...
กลัว...ทำให้เค้ารำคาญ...
กลัว...งี่เง่า...
กลัว...ยุ่งเรื่องส่วนตัวเค้าเกินไป...
กลัว...ใจ...ตัวเอง... November 03 เท่าไหร่?ใครเป็นคนคิดหน่วยที่ชื่อว่า "ปีแสง" ขึ้นมา...
มันคงว่างมากขนาดเอาหน่วยของเวลา
มารวมกับความเร็วของแสง
แค่คิดจะเอาหน่วย มากกว่า 1 หน่วยมารวมกัน
กูก็ท้อละ...
แค่นั้นยังไม่พอ...
มันไม่ใช่ตัวเลขน้อยๆเลยนะ
ที่เอามาคิดน่ะ...
มันคงว่างจิงๆแหล่ะ
ว่าแต่...
ไอ่ "ปีแสง" เนี่ย
มันเป็นหน่วยสำหรับระยะทาง
หรือเป็นหน่วยสำหรับเวลาวะ???
ทำไม ทำไม และทำไม
หน่วยที่ไม่ได้มีความสำคัญกับมนุษย์ทั่วไปเท่าไหร่
ยังเสือกคิดขึ้นมาได้
แต่กลับหน่วยที่มีความสำคัญๆ
ที่มนุษย์ปุถุชนคนธรรมดาอย่างกู
จำเป็นต้องใช้...
เสือกไม่คิดขึ้นมาวะ
หน่วยสำหรับ"ความรัก"ไง...
เวลาที่มีใครมาถามว่า...
รักใครมากกว่ากัน...
จะได้ตอบได้ซักที...
รักมุ่ย 8ล้านปีแสง...
หน่วยนี้มันคงไม่เหมาะจิงๆ...
|
|
|